sábado, 30 de noviembre de 2013

A miña frauta é un fipple (e II)

Decía na entrada anterior que o bloque das frautas de bico é a primeira parte do instrumento que tiña que tratar coa humidade e que tamén tiña unha importancia primordial na producción do son.

Tin whistle en re
Tin whistle en re
Unha das tarefas máis delicadas que ten que abordar un constructor de frautas de bico é a da "entonación" ou voicing do instrumento, tarefa compartida polo mesetres organeiros que a teñen que levar a cabo en cad aun dos tubos (e poden chegar a ser miles nun único óragano). Un artesán que contrúa unha frauta de bico vai querer estar en contacto co destinatario do seu instrumento, porque o traballo para axustala entonación da frauta vai depender moito do xeito de soplar, de articular, de atacalas notas que teña o frautista. Eso non quere decir que non se poda facer unha moi boa frauta sen coñecer ó instrumentista, pero sempre ven ben e de feito é casi un "requisito" que atoéi en varias pa´xinas de artesáns constructores de frautas de bico.

Ocarina de seis orificios
Ocarina de 6 buratos (dous pola parte
inferior). Recordo de Mojácar.
¿Somos tan diferentes soplando uns e outros como para que esto sexa tan relevante? Pois si, si que o somos. Así como Philippe Bolton ten unha serie de entradas na súa páxina web relativas á construcción, axuste e mantementos do bloque, Adriana Breukink ten un artigo moi interesante acerca da clasificación dos instrumentistas segundo a súa forma de soplar. Eu son exhaler, clarísimamente, e non só polo xeito de soplar, senon pola posición das mans, o xeito de me sentar para tocar, ou de quedar en pé para tocar e a mobilidade (ou a ausencia dela). Ambos están en ingles.
Ocarina de Paparolo en do
Ocarina de Paparolo, en do.
10 buratos (dous na parte inferior).

Ó comezo da entrada mencionéi os organeiros. O termo inglés fipple flute abrangue algo moito máis amplo que únicamente as frautas de bico. Se, como na Bioloxía, houbera unha clasificación taxonómica (familia, ordem xénero e especie, por non irmos moito máis atrás), frauta podería ser familia, de bico sería xénero e soprano, especia. Falta, pois, orde, que, para mín, son as fipple flute.

Dentro da orde fipple, obviando que a definición dí wooden plug, pode entrar instrumentos como o pito galego, o txistu vasco, o shvi armenio, o flageolet (¿o Concerto nº 4 de Brandenburgo tocado con flageolets?, posi si, existiu esta teoría), o tin whistle, a ocarina, o corno (gemshorn) ou os tubos de órgano (alomenos os que non levan lengüeta).

Ate a seguinte.

No hay comentarios:

Publicar un comentario